Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences

بررسی تاثیر پیشگیرانه بلوک عصب اکسیپیتال بزرگ بر شدت و فرکانس سردردهای میگرنی

نخستین مرتضوی, علی (2014) بررسی تاثیر پیشگیرانه بلوک عصب اکسیپیتال بزرگ بر شدت و فرکانس سردردهای میگرنی. Post-Doctoral thesis, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran,School of Medicine دانشکده پزشکی

[img]
Preview
Text
m98318.pdf

Download (599kB) | Preview

Abstract

مقدمه: بلوک عصب اکسیپیتال عمدتا برای تشخیص و درمان دردهای منتشره از مسیر عصب اکسیپیتال مورد استفاده قرار می گیرد. با وجود اثرات مفید مشاهده شده از بلوک عصبی اکسیپیتال در درمان سردردهای شدید، هنوز اثرات این روش در بهبود سردردهای میگرنی مبهم باقی مانده است. این مطالعه در راستای بررسی اثرات این روش طراحی و اجرا شده است. روش کار: در یک مطالعه كارآزمايي باليني دو سوكور، 48 بیمارمبتلا به سردردهاي میگرنی مراجعه کننده به درمانگاه مغز و اعصاب بيمارستان گلستان اهواز به طور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند به نحوی که گروه مطالعه یک سي سي ليدوكائين %2 به اضافه نیم سي سي تريامسينولون و گروه شاهد نیم سي سي نرمال سالين به اضافه یک سي سي ليدوكائين %2 برای بلوک عصب دریافت نمودند. شدت سردرد، فرکانس سردرد و همچنین موارد تجویز داروی آنالژزیک پیش از تزریق همچنین 2، 4 و 8 هفته پس از تزریق ثبت و مقایسه شد. نتایج: بین دو گروه از لحاظ سه شاخص شدت درد، فرکانس درد و موارد مصرف آنالژزیک در مقاطع زمانی گوناگون (زمان پایه، 2، 4 و 8 هفته پس از بلوک عصب) تفاوت معنی داری وجود نداشت. با این وجود، در هر دو گروه شدت درد، فرکانس درد و موارد مصرف آنالژزیک دو هفته پس از بلوک نسبت به زمان پایه کاهش معنی داری یافته بود (در هر سه مورد ارزش p کمتر از 001/0). در مقایسه سه شاخص شدت درد، فرکانس درد و موارد مصرف آنالژزیک چهار و هشت هفته پس از بلوک، در هر دو گروه مطالعه و شاهد کاهش معنی داری را نشان می دادند هرچند که روند افزایشی در سه شاخص مذکور نسبت به هفته دوم دیده می شد. شیوع تندرنس اکسی پوت در دو گروه مداخله و شاهد به ترتیب برابر 25% و 8/20% برآورد گردید (ارزش p برابر 731/0). در دو گروه مداخله و شاهد، تفاوتی در مقادیر شاخصهای سه گانه شدت درد، فرکانس درد و موارد مصرف مسکن در مقاطع زمانی مختلف بین دو گروه با و بدون تندرنس اکسیپیتال وجود نداشت. با این وجود، میانگین هر سه شاخص در سه مقطع زمانی 2، 4 و 8 هفته بعد از بلوک به طور معنی داری در دو گروه با و بدون تندرنس اکسیپیتال پائینتر از زمان ارزیابی پایه بود. همچنین، در ارزیابی و مقایسه روند تغییرات نمرات شاخصهای فوق بین دو گروه بیماران با و بدون تندرنس اکسیپیتال نیز تفاوتی در روند تغییرات شاخصهای شدت درد، فرکانس درد و موارد تجویز داروی آنالژزیک بین دو گروه با و بدون تندرنس اکسیپیتال دیده نشد. ضمنا در طی انجام مطالعه، هیچگونه عارضه ی جانبی مشاهده نگردید. نتیجه گیری: بلوک عصب اکسیپیتال با تزریق ليدوكائين همراه با تريامسينولون یا نرمال سالين هردو با کاهش قابل توجه شدت و فرکانس سردرد میگرنی و همچنین کاهش تجویر آنالژزیک طی دو ماه بعد از تزریق همراهند، گرچه که تفاوتی در روند تغییرات شاخصهای فوق بین دو گروه وجود ندارد. وجود یا عدم وجود تندرنس اکسیپیتال تاثیری بر روند تغییرات شدت و فرکانس سردرد میگرنی و موارد تجویر آنالژزیک به دنبال بلوک عصب اکسیپیتال ندارد. Background: Despite a favorable clinical experience, little evidence exists for the efficacy of greater occipital nerve block (GON) in migraine treatment. Considering such a premise, we wished to test the therapeutic efficiency of GON block in patients affected by migraine headaches. Methods: A randomized double-blinded controlled trial was conducted on 48 patients suffering migraine headaches and referred to neurology ward of Golestan hospital in Ahvaz in 2013. A syringe containing 1.0 mL of lidocaine 2%, 0.5 mL of either saline (control group, N = 24) or triamcinolone 0.5 mL (intervention group, N = 24) was prepared for each patient. Patients were assessed prior to being injected and also, 2 weeks, 1 month, and also 2 months after intervention time regarding severity and frequency of pain, as well as time to use analgesics and also any appeared side effects. Results: No significant differences were revealed in pain severity, pain frequency, and pain medication use at the four study time points including at baseline, and also 2, 4, and 8 weeks after intervention between the two groups. However, in both groups, the indices of pain severity, pain frequency, and pain medication use were significantly reduced three time points after the intervention compared with before intervention. Conclusion: GON blocking with the two regimens including triamcinolone in combination with lidocaine and normal saline with lidocaine results in considerable reducing pain severity and frequency as well as use of analgesics two months after the intervention, however no difference can be revealed in the trend of the changes in pain characteristics between the two drug regimens

Item Type: Thesis (Post-Doctoral)
Keywords: سردرد، میگرن، بلوک عصب اکسی پیتال بزرگ
Subjects: R Medicine > RC Internal medicine
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: آقای بهرام سوسنی غریب وند
Date Deposited: 22 Aug 2017 05:40
Last Modified: 22 Aug 2017 05:40
URI: http://eprints.ajums.ac.ir/id/eprint/10397

Actions (login required)

View Item View Item