Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences

بررسی تاثیر پیاده روی با گام شمار بر سلامت عمومی و افسردگی زنان یائسه

نیکخواه, پروین (2015) بررسی تاثیر پیاده روی با گام شمار بر سلامت عمومی و افسردگی زنان یائسه. Masters thesis, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran,School of Nursing & Midwifery دانشکده پرستاری و مامائی

[img]
Preview
Text
m101559.pdf

Download (1MB) | Preview

Abstract

زمینه وهدف: یائسگی بر سلامت عمومی و کیفیت زندگی زنان موثر است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر پیاده روی منظم با گام شمار بر وضعیت سلامت عمومی و افسردگی زنان یائسه در مراکز بهداشتی درمانی اهواز انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده می باشد. جامعه مورد مطالعه 106 نفر از زنان یائسه سنین 60-45 سال بود که به صورت تصادفی در دوگروه مداخله و کنترل هر کدام 53 نفر قرار گرفتند. معیار ورود شامل زنان یائسه با سنین 60_45 سال، قطع قاعدگی طی 12 ماه قبل، تمایل برای پیاده روی و افراد با افسردگی خفیف یا متوسط بود و معیارهای خروج شامل زنان با بیماری عضلانی_اسکلتی، یبماری قلبی که منع پیاده روی داشته باشد و هورمون درمانی بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه سلامت عمومی، پرسشنامه بین المللی فعالیت فیزیکی (IPAQ) و پرسشنامه دموگرافیک محقق ساخته بود. زنان در گروه مداخله به صورت فردی به مدت 12 هفته و هر هفته 3 بار و هر بار حداقل نیم ساعت پیاده روی نمودندو با گام شمار تعداد گامهای روزانه خود را ثبت نمودند. پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین المللی و پرسشنامه سلامت عمومی هر ماه و به مدت 3 ماه برای تمام افراد تکمیل گردید، پس از 90 روز مجددا پرسشنامه بک، پرسشنامه سلامت عمومی و پرسشنامه فعالیت فیزیکی برای گروه مداخله و گروه کنترل تکمیل گردید. در مدت اجرای تحقیق گروه کنترل فعالیتهای عادی خود را داشتند. تجزیه و تحلیل داده ها با کمک نرم افزارSPSS نسخه 19 و آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی تی، کای دو ، ریپیدت مژر و من ـویتنی انجام گردید. یافته ها: میانگین سلامت عمومی گروه مداخله و کنترل در ابتدای مطالعه به ترتیب(7/7± 25 و 7/7±7/22) و در پایان مطالعه به ترتیب(7/4±4/19 و 5±24)(5/0=p) بود. میانگین علایم جسمانی در ابتدای مطالعه در گروه مداخله وکنترل به ترتیب (3/2±7/6 و 8/2±4/6) و در پایان مطالعه به ترتیب(6/1±80/5 و 3/2±3/7)(004/0=p) بود. میانگین اضطراب و بی خوابی در ابتدای مطالعه در گروه مداخله وکنترل به ترتیب(8/3±8/7 و 3/3±8/6) و در پایان مطالعه به ترتیب (8/2±2/ 4 و 5/2±2/7)(p= 0/02) بود. میانگین کارکرد اجتماعی در ابتدای مطالعه در گروه مداخله وکنترل به ترتیب (1/3±7/7 و 5/2±5/7) و در پایان مطالعه به ترتیب(9/1±4/8 و 5/1±7/6)(002/0=p) بود. میانگین افسردگی در ابتدای مطالعه در گروه مداخله و کنترل به ترتیب (3/3±8/2 و 2/2±8/1) و در پایان مطالعه به ترتیب(07/2±6/1 و 6/1±1/3)(07/0=p) بود. همچنین میانگین افسردگی بک در گروه مداخله و کنترل در شروع مطالعه به ترتیب(79/5±9/21 و 79/3±20) و در پایان مطالعه به ترتیب(01/5±7/13 و 79/4±6/19)(001/0>p)بود. میانگین فعالیت فیزیکی در ابتدای مطالعه در گروه مداخله و کنترل به ترتیب(03/2327±5/1643 و6/1352±4/1263) کیلو کالری در روز و در پایان مطالعه به ترتیب ( 678± 8/1674 و 561± 8/791)(001/0>p) کیلوکالری در روز بود و تعداد گامها در گروه مداخله در ماه اول پس از شروع مطالعه 7/12438±3/76377و در پایان مطالعه 1/19688±9/106398بود (001/0>p). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که پیاده روی منظم در زنان یائسه سلامت جسمی و روحی را حفظ می کند و باعث ارتقاء سلامت عمومی و بهبود افسردگی در آنها می گردد. لذا با توجه به یافته های پژوهش و در دسترس بودن منابع حمایتی در سیستمهای بهداشتی درمانی، لزوم برگزاری جلسات آموزشي درمورد فعاليت فيزيكي و پياده روي در مراکز مختلف بهداشتی درمانی هر چه بيشتر آشكار می گردد. Background: Women’s health is the base of family and society’s health. Aging of population is one of the characteristics of present century. The purpose of study was to determine the effect of regular walking using pedometer on depression and general heath in post menopausal Iranian women. Methods: This was a randomized controlled trial. In this study 106 postmenopausal women aged 45-60 years-were recruited and randomly assigned in two groups, 53 in the intervention and 53 in the control group. The Inclusion criteria were women aged 45-60 years, cessation of menstrual-cycle for at least 12 months and women with mild and moderate depression. Exclusion criteria were having muscular-skeletal disease and heart disease (GHQ). The data was collected using the Beck Depression Questionnaire, General Health Questionnaire, International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) and a demographic questionnaire. Women in the intervention group requested to follow the program of walking using pedometer for 12 weeks, three times per week for at least half an hour and also record their daily steps. After three months the Beck and General Health Questionnaire and IPAQ were completed for all participants in two groups. The control group had their normal daily activity without persuading for walking. The independent t-test Man-Whitney, Chi-square and Repeated Measure test were utilized for analyzing data. Result: Average general health score in the intervention and control groups at baseline was (25±7.7 and 22.7±7.7) and changed to (19.4±4.7 and 24±5) at the end of study (p=0.05). Average somatic symptoms score at baseline in the intervention and control groups were (6.7±2.3 and 6.4±2.8) and changed to (5.80±1.6 and 7.3±2.3) (p =0.004). Average anxiety and insomnia score at the baseline in the intervention and control groups were (7.8±3.8 and 6.8±3.3) and changed to (4.2±2.8 and 7.2±2.5) (p = 0.02). The social functioning score at baseline in the intervention and control groups were (7.7±3.1 and 7.5±2.5) and changed to (8.4±1.9 and 6.7±1.5) (p = 0.002). The score of depression at baseline in the intervention and control groups were (2.8±3.3 and 1.8±2.2) and changed to (1.6±2.07 and 3.1±1.6)(p = 0.07). Average Beck depression at baseline in the intervention and control groups were )21.9±5.79 and 20±3.79 ( and changed to (13.7±5.01 and 19.6±4.79) (p<0.001). Average physical activity at the baseline in the intervention and control groups were (1643.5±2327.03 and 1263.4±1352.6) Kcal per day and changed to (1674.8±678 and 791.8±561) Kcal per day (p<0.001). The coordination number of cases in the first month after initiation of the study was (76377.3±12438.7) and at the end of the study was (106398.9±19688.1)(p<0.001). Conclusion: This study showed that regular walking using pedometer in post menopausal women can improve physical, mental and general health and also their depression. Considering the findings of the study and the availability of supportive resources in health systems, it is necessary to have educational programs on physical activity and walking in healthcare centers for postmenopausal women

Item Type: Thesis (Masters)
Keywords: سلامت عمومی، افسردگی، پیاده روی، یائسگی General Health, Depression, Walking, Menopause, Pedometer.
Subjects: R Medicine > RC Internal medicine > RC0321 Neuroscience. Biological psychiatry. Neuropsychiatry
R Medicine > RT Nursing
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: آقای بهرام سوسنی غریب وند
Date Deposited: 26 Aug 2017 03:43
Last Modified: 26 Aug 2017 03:43
URI: http://eprints.ajums.ac.ir/id/eprint/10482

Actions (login required)

View Item View Item