Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences

نتایج بالینی بالون آنژیوپلاستی در بیماران دیالیزی مبتلا به هایپرتنشن وریدی اندام فوقانی به دنبال دسترسی عروقی The clinical results of balloon angioplasty in patients on dialysis who suffer from venous hypertension of the upper extremity

ابراهیمی سراج, غلامرضا (2017) نتایج بالینی بالون آنژیوپلاستی در بیماران دیالیزی مبتلا به هایپرتنشن وریدی اندام فوقانی به دنبال دسترسی عروقی The clinical results of balloon angioplasty in patients on dialysis who suffer from venous hypertension of the upper extremity. Post-Doctoral thesis, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran,School of Medicine دانشکده پزشکی

[img]
Preview
Text
125901-20.pdf

Download (639kB) | Preview

Abstract

مقدمه هایپرتنشن وریدی یک مشکل عمده برای بیماران تحت درمان با همودیالیز مزمن است که باعث ادم ناتوان کننده اندام و اختلال در عملکرد و از کار افتادن دسترسی عروقی میگردد. به نظر می رسد با توجه به ارتقائ کیفی مراقبت های پزشکی و افزایش طول عمر بیمارانی که دیالیز می شوند این مشکل از نظر اهمیت بالینی نیز رو به افزایش است. لذا مطالعه حاضر به بررسی نتایج بالینی بالون آنژیوپلاستی در بیماران دیالیزی با هایپرتنشن وریدی اندام به دنبال دسترسی عروقی پرداخته است و امید است نقش کوچکی در بهبود روند درمانی این بیماران ایفا نماید. روش کار در این مطالعه که به صورت تجزیه و تحلیلی آینده نگر بر روی بیماران دارای دسترسی عروقی برای همودیالیز در بیماران بیمارستان گلستان اهواز بین سالهای 1393 تا 1395 انجام گردید، تعداد 30 بیمار با تشخیص تنگی درمسیر وریدهای مرکزی مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران گزینش شده همگی دارای سابقه کانولاسیون ورید مرکزی بودند و در زمان شروع مطالعه با دسترسی عروقی شریانی – وریدی موجود در اندام فوقانی تحت همودیالیز قرار می گرفتند. روش انجام آنژیوپلاستی به صورت 2 تورم ایجاد شده به مدت 2 الی 3 دقیقه در محل تنگی به همراه هپارین سیستمیک (با دوز 100 U/kg) بود که قبل از بالون زدن به مریض تزریق می شد. در طول انجام پروسیژر بیمار با ECG مونیتورینگ و پالس اکسیمتری کنترل شدند. بیماران پس از انجام مداخله و قبل از ترخیص از بیمارستان به صورت روتین توسط اتندینگ جراحی عروق مورد ارزیابی قرار می گرفتند. نتایج در مطالعه حاضر 30 بیمار ونوگرافی شده و از بین آنان، 27 بیمار شامل (15/48 %) 13 زن و (85/51 %) 14 مرد، با میانگین سنی کل 89/52 سال که تحت بالون آنژیوپلاستی موفق قرار گرفته بودند، مورد پیگیری قرار گرفتند. در این مطالعه (5/81 %) 22 مورد از بیماران در بازوی چپ و (5/18 %) 5 مورد در بازوی راست دچار هیپرتنشن وریدی بودند. این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (P<0.05). با توجه به نتایج این مطالعه، میزان موفقیت تکنیک بکار رفته 90 درصد بوده است. از طرفی نتایج نشان داد که بیشترین محل تنگی عروق بترتیب در وریدهای Lt Brachiocephalic ، Lt Subclavian، Lt Brachiocephalic to SVC Junc و ... بود. در جنس مونث بیشترین محل تنگی عروق Lt Subclavian و Lt Brachiocephalic دیده شد. از طرفی بیشترین محل تنگی عروق در بیماران مذکر Lt Brachiocephalic و Lt Subclavian مشاهده گردید. طی سه ماه پس از درمان، از 27 بیمار مورد بررسی در این مطالعه (1/74 %) 20 نفر از نظر هایپرتنشن عروقی بهبودی کامل و (4/7%)2 نفر بهبودی نسبی یافتند و (5/18 %) 5 بیمار به درمان پاسخ ندادند. پس از 6 ماه از 27 بیمار این مطالعه (9/63 %) 17بیمار بهبودی کامل یافتند، (2/11%) 3 بیمار بهبودی نسبی داشتند و (9/25 %) 7 بیمار به درمان پاسخ ندادند. نتایج نشان داد که بعد از 3 ماه، (8/77 %) 21 بیمار قادر به انجام دیالیز از طریق عروق درمان شده بودند و (2/22 %) 6 بیمار نتوانستد از عروق تحت درمان برای دیالیز استفاده کنند. همچنین بعد از 6 ماه، (7/66 %) 18 بیمار قادر به استفاده از دیالیز با عروق درمان شده بودند و (3/33 %) 9 بیمار قادر به دیالیز مجدد از طریق عروق تحت درمان نبودند. همچنین از کل موارد، (66/96%) 29 بیمار بدون هیچ عارضه ای تحت آنژیوپلاستی قرار گرفتند و (33/3 %) 1 بیمار Venous Rupture را نشان داد. نتیجه‌گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از بالون آنژیوپلاستی به عنوان یک روش درمانی در هایپرتنشن وریدی اندام فوقانی ناشی از دیالیز در بیماران مبتلا به نارسایی می تواند مفید باشد، اگرچه نتایج این مطالعه در برخی موارد با مطالعات مشابه تفاوت هایی نیز داشت که علت این تفاوت ها ممکن است به حجم جامعه مورد بررسی، زمان فالوآپ، عروق درگیر و سایر دلایل بوده باشد. به هر حال می توان گفت استفاده از بالون آنژیوپلاستی به عنوان یک روش درمانی با خطر کم و موفقیت بالا در کنترل هایپرتنشن اندام فوقانی می تواند مفید باشد، هرچند که این موضوع نیاز به بررسی بیشتر و دقیق تری دارد Introduction: Venous hypertension is a major complication of chronic hemodialysis that leads to incapacitation of upper extremities and impaired arteriovenous access performance. Therefore, the present study has been performed to evaluate the clinical results of balloon angioplasty in patients suffering from venous hypertension of the upper extremities with vascular access for hemodialysis and its role in the treatment of these patients. Methods and materials: In this study, patients with diagnosis of central venous occlusive disorder (CVOD) were evaluated. All of the selected patients showed symptomatic venous hypertension of the upper extremity, on which they had a vascular access for dialysis. They all used to receive hemodialysis and had the history of central vein catheterization. Venography was performed to determine the diagnosis and also to investigate the characteristics of the CVOD and then balloon angioplasty was performed and the success rate and complications were calculated. The patients with successful angioplasties were followed up regarding the clinical results and the viability of their vascular accesses at 3 and 6 month intervals. Results: in the present study, a total number of 30 patients underwent balloon angioplasty and with a success rate of 90%, 27 cases of CVOD were resolved. Also, 29 cases of all patients (96.3%) showed no complications, but 1 patient (3.7%) suffered venous rupture. The 27 patients with successful angioplasties, including 13 women (48.15%) and 14 men (51.85%) with the mean age of 52.89 years were evaluated and followed up. In this study, 22 cases (81.5%) of venous hypertension were in left arms and 5 cases (18.5%) in the right, this difference was statistically significant (P<0.05). Three months after treatment, 20 cases of 27 patients (74.1%) showed complete recovery, 2 cases (7.4%) had relative recovery and 5 patients (18.5%) did not respond to the treatment. After 6 months, 17 cases of 27 patients (63.9%) showed complete recovery, 3 cases (11.2%) had relative recovery and 7 patients (25.9%) failed to respond. The results showed that after 3 months, 21 patients (77.8%) were able to receive hemodialysis and 6 patients (22.2%) could not use their vascular accesses. However after 6 months, 18 cases (66.7%) were able to use their accesses for dialysis, while 9 patients (33.3%) were unable to undergo dialysis. Conclusion: The results of the present study showed that balloon angioplasty is an effective therapeutic modality in the treatment of venous hypertension of upper extremities in patients with renal failure undergoing hemodialysis

Item Type: Thesis (Post-Doctoral)
Keywords: همودیالیز، هیپرتنشن وریدی، بالون آنژیوپلاستی hemodialysis, venous hypertension, balloon angioplasty
Subjects: R Medicine > RD Surgery
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: آقای بهرام سوسنی غریب وند
Date Deposited: 24 Apr 2018 04:52
Last Modified: 24 Apr 2018 04:52
URI: http://eprints.ajums.ac.ir/id/eprint/12802

Actions (login required)

View Item View Item