Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences

بررسی اثر مضاعف پنتوکسی فیلین در کاهش پروتئینوری در بیماران نفروپاتی دیابتی نوع دو تحت درمان با انالاپریل و لوزارتان

لک, النا (2001) بررسی اثر مضاعف پنتوکسی فیلین در کاهش پروتئینوری در بیماران نفروپاتی دیابتی نوع دو تحت درمان با انالاپریل و لوزارتان. Post-Doctoral thesis, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran,School of Medicine دانشکده پزشکی

[img]
Preview
Text
m16425.pdf

Download (688kB) | Preview

Abstract

در بیماران دیابتی وجود پروتئینوری اولین علامت درگیری کلیه است. پروتئینوری نشانه افزایش خطر مورتالیتی و موربیدیتی در بیماران دیابتی نوع 2 است. نشان داده شده است که کاهش پروتئینوری با داروهای مهار کننده ACE وARB پیشرفت نفروپاتی دیابتی را کند می کند.پنتوکسی فیلین مهار کننده فسفو دی استراز غیر انتخابی است که پروتئینوری را با روشهای متعددی کم می کند. هدف این مطالعه بررسی اثر آنتی پروتئینوریک پنتوکسی فیلین با دوز کم در بیماران دیابتی نوع 2 بوده است. مواد و روش ها مطالعه حاضر یک مطالعه آینده نگر است که در بیماران دیابتی نوع 2 که به کلینیک دیابت بیمارستان نفت مراجعه می کردند انجام شد. 100 بیمار دیابتی نوع 2 که پروتئینوری بیش از mg/dl150 داشتند وارد مطالعه شدند.بیماران حداقل 3 ماه با انالاپریل و لوزارتان با حداکثر دوز قابل تحمل درمان شدند اما پروتئینوری هم چنان ادامه داشت.و به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند که انالاپریل و لوزارتان بگیرند یا پنتوکسی فیلین(mg400 روزانه) و انالاپریل و لوزارتان بگیرند. مطالعه6 ماه ادامه یافت. فشار خون، میزان پروتئینوری ، کراتینین ، GFR, BUN و پتاسیم سرم ماهیانه ثبت می گردید. HbA1c در بدو مراجعه، 3 و 6 ماه پس از شروع مطالعه ارزیابی گردید. نتایج در بین دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک و بیوشیمیایی اولیه اختلاف معنی داری نبود.سن ,سطح سرمی کراتینین و پتاسیم, فشار خون سیستولیک و دیاستولیک, GFR, HbA1C در شروع مطالعه بین دو گروه یکسان بود. در پایان مطالعه GFR در گروه 2 مختصری افزایش یافت. فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و HbA1C تا پایان مطالعه تغییر نیافت. میزان پروتئینوری در گروه کنترل در بدو مطالعه و 3 و 6 ماه بعد به ترتیب:619.02 و561.86 و521.12 بود. در گروه پنتوکسی فیلین در شروع مطالعه و 3 و 6 ماه بعد به ترتیب:616.66 و378.24و192.05 بود. کاهش پروتئینوری در گروه پنتوکسی فیلین در مقایسه با گروه کنترل قابل توجه بوده است. بحث مکانیسم دقیق اثر آنتی پروتئینوریک پنتوکسی فیلین به درستی شناخته نشده است. درمطالعه حاضر کاهشی درفشار خون مشاهده نشدو مطرح می کند که اثر آنتی پروتئینوریک پنتوکسی فیلین مربوط به خاصیت همودینامیکی آن نیست. HbA1C نیز در طی مطالعه تغییر نیافت. در نتیجه: پنتوکسی فیلین با دوز کم همراه با انالاپریل و لوزارتان در بیماران دیابتی نوع 2 بافشار خون کنترل شده که در مرحله 1و 2و 3 بیماری کلیه هستند منجر به کاهش بیشتر پروتئینوری می شود که این اثر مستقل از کنترل فشار خون و کنترل قند خون است.

Item Type: Thesis (Post-Doctoral)
Subjects: R Medicine > RC Internal medicine
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: آقای بهرام سوسنی غریب وند
Date Deposited: 16 May 2017 06:45
Last Modified: 16 May 2017 06:45
URI: http://eprints.ajums.ac.ir/id/eprint/7396

Actions (login required)

View Item View Item